Dietetyka

Zaburzenia mikrobioty jelitowej u osób z nadmierną masą ciała i zaburzeniami gospodarki węglowodanowej

Na pewno ten temat wymaga jeszcze wielu badań, ale pragnę przytoczyć to co do tej pory udało się nam się dowiedzieć. Ktoś kiedyś postawił ciekawe pytanie czy mikrobiota (dla przypomnienia jest to ogół mikroorganizmów bytujących w jelitach) osób z prawidłową masą ciała różni się od mikrobioty osób z nadmiarowymi kilogramami. Jak to zazwyczaj bywa pierwszym modelem badań są zazwyczaj myszy i tak też było w tym tym przypadku. W badaniu wykazano, że kolonizacja przewodu pokarmowego myszy germ-free (pozbawionych mikroorganizmów) mikrobiotą myszy dzikich, otyłych prowadziła do wyższego przyrostu masy ciała, w porównaniu do osobników, którym przetransferowano mikrobiotę dawców szczupłych. Jak to wygląda w przypadku ludzi?

Różnice w składzie mikrobioty u osób z nadmierną masą ciała

Badania jednoznacznie pokazują, że skład mikrobioty jelitowej osób z nadmierną masą ciała różni się od od składu osób z prawidłową masą ciała. Oczywiście korzystniej wypadają osoby zdrowe, gdzie skład mikrobioty jest bogaty i różnorodny, natomiast u osób otyłych i z cukrzycą typu 2 dochodzi do zmniejszenia różnorodności. U osób otyłych w stosunku do osób z prawidłową masą ciała obserwujemy zmianę proporcji Bacterioidetes/Firmicutes, mianowicie zmniejsza się ilość tych pierwszych, a wzrasta ilość drugich. Oszacowano, że 20% wzrost populacji Firmicutes i taki sam spadek Bacterioidetes odpowiada za zwiększenie o 150 kcal/dobę poboru energii z pożywienia. Inne zmiany jakościowe obejmowały spadek ilości gatunku Akkermansia muciniphila (gatunek degradujący śluz, o właściwościach przeciwzapalnych), a wzrost gatunków patogennych takich jak Campylobacter i Shigella. Różnice występują także w odniesieniu do gatunków produkujących krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA).

Różnice w składzie mikrobioty u osób z indulinoopornością/cukrzycą typu 2

Zaobserwowano ciekawą rzecz- mianowicie u osób na wczesnym etapie rozwoju insulinooporności dochodzi do zwiększenia ilości bakteri z gromady Proteobacteria w krwi, co być może będzie mogło stanowić swoisty marker rozwoju cukrzycy.

Kolejne zmiany to spadek ilości gatunków odpowiedzialnych za produkcję kwasu masłowego- Akkermansia muciniphila i Faecalibacterium prausnitzii oraz bakterii Verrucomicrobiae. Spadek ilości wcześniej wymienionych drobnoustrojów koreluje ze spadkiem wrażliwości na insulinę. Kwas masłowy w jelitach pełni kilka istotnych funkcji, w tym zapobiega translokacji bakterii, wpływając na ekspresję genów białek tight junction (połączeń ścisłych).

Na koniec kilka słów na temat metforminy, leku stosowanego w terapii insulinooporności i cukrzycy typu 2. Jak się okazuje może mieć korzystny wpływ na mikrobiotę jelitową, powodując zwiększenie liczebności A. muciniphila, która to jest zmniejszona w przypadku osób z otyłością i cukrzycą typu 2.

Na pewno temat wymaga dalszych badań, bo w dalszym ciągu nie wiadomo czy zmiany mikrobioty są przyczyną czy skutkiem otyłości. Być może słyszeliście o transplantacji mikroflory jelitowej (TMJ) polegającej na podaniu dawcy roztworu zawierającego kał dawcy. Metoda to okazała się skuteczna przy leczeniu zakażeń C. difficile, upatrywane są w niej również nadzieje jeśli chodzi o leczenie otyłości i zaburzeń metabolicznych.

Źródła:

” Otyłość wieku rozowjowego”- A. Noczyńska i A. Zubkiewicz-Kucharska

„Wpływ mikrobioty jelitowej na zaburzenia metaboliczne i otyłość — punkt widzenia internisty i dietetyka” L. Ostrowska

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s